Το Δράν

Μήνας: Ιανουάριος 2023

Η Ιστορία των Βασιλιάδων

Η ιστορία των βασιλιάδων

Στην επικαιρότητα πλέον παντού ευρίσκεται ο θάνατος του τελευταίου βασιλέως της Ελλάδος, του Κωνσταντίνου Β’. Ιστορικές συζητήσεις για τη ιστορική θέση της βασιλικής οικογενείας στην Ελλάδα έχουν κατακλείσει τα social media και μία αντιπαλότητα βασιλοφρόνων και αντιβασιλικών έχει βγει ξανά στην επιφάνεια. Αυτό το άρθρο λοιπόν θα γίνει στη μνήμη της βασιλικής οικογενείας και θα …

Η ιστορία των βασιλιάδων Διαβάστε Περισσότερα »

Οι Νεκροί

Παρελαύνουν οι νεκροί σε πλατείες, σε σοκάκια σε μικρά καφενεδάκια και στενάζουν μοναχοί. Παρελαύνουν οι νεκροί ένας πάει μπρος στον άλλον βήμα παρατεταγμένο και ουρλιάζουνε βουβοί. Παρελαύνουν οι νεκροί με το βλέμμα βυθισμένο το σκαρί τους σκοτωμένο κουρασμένοι και κενοί. Παρελαύνουν οι νεκροί και ρολόι δεν κοιτούν βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια πλάνη ιλαρή. Πάνε όλοι …

Οι Νεκροί Διαβάστε Περισσότερα »

50 χρόνια από την υπόθεση Κοεμτζή

50 χρόνια από την «υπόθεση Κοεμτζή»

50 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από εκείνο το βράδυ των αποκριών που συγκλόνισε τη χώρα, αλλά κλόνισε και σημάδεψε ανεξίτηλα το ζεϊμπέκικο.   Ο Νίκος Κοεμτζής την μέρα που αποφυλακίστηκε για μικροκλοπές αποφάσισε να γιορτάσει την αποφυλάκιση του σε ένα νυχτερινό κέντρο με τον αδερφό του, Δημοσθένη, και με την παρέα τους. Σε κάποια στιγμή ο Νίκος …

50 χρόνια από την «υπόθεση Κοεμτζή» Διαβάστε Περισσότερα »

Γιώργος Καραμπελιάς

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Γιώργο Καραμπελιά

Ο κύριος Γιώργος Καραμπελιάς γεννήθηκε το 1946 στην Κάτω Αχαία. Από το 1964, ως φοιτητής της Ιατρικής, συμμετείχε στη Νεολαία Λαμπράκη. Μετά το 1967 σπούδασε Οικονομικά στη Γαλλία Συμμετείχε στο αντιδικτατορικό κίνημα και στον «Μάη του ’68», σε ελληνικές και γαλλικές οργανώσεις. Από εκεί και έπειτα ξεκινάει το συγγραφικό του έργο, για το οποίο νομίζω …

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Γιώργο Καραμπελιά Διαβάστε Περισσότερα »

Λέξεις μιας κρυμμένης ώρας

Λέξεις μιας κρυμμένης ώρας

Γράφω. Οι λέξεις σπάζουν. Όλα τούτα τα ονειρικά, οι σελίδες χαρτί γιομάτες στολίδια, θολές εικόνες του νου που γίνονται πυλός και χρώματα σκιών. Όλα όνειρα που έπλασα προσεκτικά στη μοναξιά, με χέρια τρεμάμενα απ’ τις έγνοιες που, σποραδικά μ’ είχαν αρπάξει, παρατηρώντας για λίγο κάθε δάκρυ. Και να, προσπαθώ κάθε φορά μ’ αυτόν τον τρόπο, …

Λέξεις μιας κρυμμένης ώρας Διαβάστε Περισσότερα »